Uitgewuifd – Philippe Bonne – B02

Philippe Bonne

Het moet in 2008 geweest zijn dat Lieve P. mij overtuigde om een repetitie van deCHORALE mee te maken. Tijdens mijn studententijd in mijn geboortestad Gent had ik al enkele seizoenen met de Gentse Oratoriumvereniging meegemaakt. De jaarlijkse Mattheuspassies (met solisten als Ria Bollen, Barbara Schlick, Lucienne Van Deyck, Zeger Vandersteene, ….) ze zullen mij altijd bijblijven. Na jobs in o.a. Italië werkte ik weer definitief België en was er tijd voor een nieuw kooravontuur.

16 jaar later besloot ik het wat rustig aan te doen en mij ten volle in te zetten voor mijn museumwerk, het bijwonen van concerten op donderdagavond, mijn groentetuin, mijn reizen enz. Tijd om terug te denken aan een afgesloten maar mooie periode.

Eén van de eerste koorhoogtepunten datzelfde jaar (2008) beleefde ik met de uitvoering van Brahms ‘Ein Deutsche Requiem’  in de Madeleinekerk in Parijs. Het dankbare zondagmiddagpubliek was in de wolken en wij ook. Een mooi begin voor mijn tijd bij deCHORALE !

In de daaropvolgende jaren zouden wij heel wat klassieke repertoirewerken uit de tijd van Frans Dubois opnieuw brengen. Wel allemaal nieuw voor mij, maar super leuk om zingen. Het was genieten van bv. ‘Le Roi David’ (Honegger), ‘Der Tod Jesu’ (Graun) in 2010, … maar ook nieuw en hedendaags werk zoals het ‘Requiem’ van A.L.Webber (2010+2015) en ‘Mirror of Perfection’ (2014) was, hoewel niet altijd eenvoudig voor iemand die niet sterk is in notenlezen als ik, toch wel aangenaam om in te studeren en te zingen.  Naast de ‘gewone’ concerten in de concertzalen en kerken programmeerde deCHORALE ook speciale ‘events’ zoals de Coronation Anthems (2014), waarbij wij moesten uit de comfortzone van het concertpodium komen en lopen op een soort van catwalk. Een avond gewijd aan koormuziek van Mendelssohn en andere concerten met regie. Het was steeds leuk om te doen.

Onder de absolute hoogtepunten denk ik graag terug aan de onvergetelijke IXe symfonie van Beethoven die we samen met het ballet van Béjart mochten opvoeren in Vorst Nationaal in 2016.  Het kippenvel wanneer een applaus van 8000 toeschouwers losbarstte, ga ik nooit vergeten. Ook de uitvoering in het Concertgebouw in Amsterdam van het slotkoor van Mahler 2 (2015) zal mij altijd bijblijven.

Verder zal ik de kerstgala’s in de Elisabethzaal zeker wel missen. Het was zalig om Dirk Brossé en de veel te jong gestorven Jodie De Vos bezig te zien.

Mooi om in de blog te lezen met wat voor enthousiasme de vaste waarde van het Antwerps muziekleven de toekomst tegemoet ziet.

Beste collega’s zangers en zangeressen van deCHORALE, bedankt voor alle mooie momenten, de vriendschap en het plezier dat we samen maakten. Smeer jullie stemmetjes voor de volgende concerten maar en op mijn applaus mogen jullie blijven rekenen. Tijd voor andere dingen en meer vrije tijd voor mij. Het ga jullie goed.

Philippe Bonne